Przejdź do głównej zawartości

Choroby cywilizacyjne

W obecnych czasach jako ludzkość borykamy się z szeregiem różnych chorób cywilizacyjnych, w tym poście postaram się opisać i omówić część z nich:

Miażdżyca
Istnieje szereg czynników, które mogą wpłynąć na pojawienie się miażdżycy, są to przede wszystkim: - starszy wiek
- płeć męska
- występowanie u członków rodziny chorób na podłożu miażdżycy
- niewielka aktywność fizyczna
- otyłość
- palenie tytoniu
- nieprawidłowa dieta
- dyslipidemia (m.in. nieprawidłowe stężenie cholesterolu)
- nadciśnienie tętnicze
- cukrzyca
Objawy
łatwiej się męczymy, możemy mieć trudności z koncentracją i zapamiętywaniem, rzadziej cholesterol odkłada się w skurze I jest widoczny w postaci żółtych gózków (najczęściej w okolicach powiek, łokci)
Skutkiem miażdżycy może być w ekstremalnych przypadkach zawał lub udar móżgu, aby temu zapobiec trzeba czasem zastosować nieco mniej przyjemne metody niż leki – bypassy (wycinanie zdrowej żyły np. Z nogi pacjenta I wszywanie dookoła blaszki miażdżycowej), stenty czyli rurki umieszczane we wnętrzu tętnicy żeby unknąć nawrotu choroby lub balonikowanie ( wkładanie balonika przez nacięcie do tętnicy, rozszerzenie, przez co złogi cholesterolowe się kruszą, po czym lekarz je wciąga jak odkurzaczem)

Udar mózgu
Czynniki ryzyka udaru mózgu niedokrwiennego można podzielić na dwie grupy. Do niemodyfikowalnych zaliczamy:
• wiek – ryzyko zwiększa się dwukrotnie co 10 lat, od 55. roku życia,
• płeć męska,
• etniczne (rasa czarna i żółta),
• predyspozycje rodzinne i genetyczne Modyfikowalne czynniki ryzyka to:
• nadciśnienie tętnicze,
• choroby serca (migotanie przedsionków),
• cukrzyca,
• zakażenia,
• choroby naczyń,
• palenie papierosów,
• nadużywanie alkoholu,
• otyłość,
• przebyty udar bądź przemijający atak niedokrwienny (TIA),
• niedoczynność tarczycy,
• stosowanie amfetaminy, kokainy.
Najczęstsze objawy udaru
• jednostronne osłabienie albo drętwienie kończyn
• zaburzenia w rozumieniu mowy lub niemożność wypowiadania słów
• bardzo niewyraźne mówienie (bełkotanie)
• zaburzenia widzenia, zwłaszcza w jednym oku
• niepewny chód, jak u pijanego
• ostry, kłujący ból głowy (zdecydowanie silniejszy niż ten, który znasz).

Jeśli dotknął prawej półkuli, zaburzenia pojawiają się po lewej stronie ciała (i na odwrót).

Choroba wieńcowa
Inaczej choroba niedokrwienna serca najczęściej (w 98 proc. przypadków) jest wynikiem miażdżycy naczyń wieńcowych.

Czynniki ryzyka
• wiek i płeć - dotyczy 2-krotnie większej liczby mężczyzn niż kobiet, zwłaszcza tych powyżej 45. roku życia. U kobiet w grupie ryzyka znajdują się te powyżej 55. roku życia;
• występowanie choroby w najbliższej rodzinie;
• palenie papierosów (zarówno czynne, jak i bierne);
• zespół metaboliczny;
• otyłość (zwłaszcza brzuszna);
• podwyższone stężenie "złego" cholesterolu LDL i obniżenie poziomu "dobrego" HDL;
• nadciśnienie tętnicze (powyżej 140/90 mmHg);
• cukrzyca typu 2;

Objawy choroby wieńcowej mogą mieć różne nasilenie u różnych pacjentów. Są to:
• ból w klatce piersiowej, często promieniujący do szyi, żuchwy, kończyny górnej, okolicy międzyłopatkowej czy nadbrzusza,
• duszność związana z wysiłkiem,
• zmęczenie,
• bóle brzucha,
• nudności.


Zawał serca

Zawał serca polega na powstaniu martwicy mięśnia sercowego spowodowanej niedostateczną podażą lub zwiększonym zapotrzebowaniem komórek na tlen. Najczęściej zawał serca spowodowany jest pęknięciem niestabilnej blaszki miażdżycowej, ale może być także wynikiem skurczu tętnicy wieńcowej, utraty krwi, znacznego wzrostu czynności serca czy powikłaniem angioplastyki wieńcowej, lub pomostowania aortalno-wieńcowego.

Objawy choroby, są to najczęściej:
• ból w klatce piersiowej, nasilający się przy wysiłku, niemający związku z oddechem ani pozycją ciała, często promieniujący do szyi, żuchwy, kończyny górnej, okolicy międzyłopatkowej czy nadbrzusza,
• duszność,
• nudności,
• zlewne poty,
• utrata przytomności,
• bóle brzucha,
• zatrzymanie krążenia.
Szybko trzeba znaleźć się w szpitalu ponieważ już po 15 min. Od zatrzymania krążenia może dojść do poważnych powikłań

Anoreksja
Drastyczne odchudzanie się jest najbardziej widocznym, ale także najbardziej powierzchownym elementem choroby. Istota anoreksji to także próba uzyskania kontroli nad swoim życiem lub ciałem, pole do rywalizacji i pokazania innym swojej siły i wytrzymałości, manifestacja niezwykle niskiej samooceny (głodówka jako kara za brak doskonałości).
Wyróżnia się dwa typy anoreksji:
• anoreksja typ restrykcyjny - głównymi sposobami obniżania wagi są głodówka i ćwiczenia fizyczne;
• anoreksja typ bulimiczny - oprócz ograniczania ilości spożytych pokarmów, osoba chora kompensuje liczbę spożytych kalorii także przez prowokowanie wymiotów, stosowanie środków przeczyszczających czy moczopędnych.
Leczenie
• Podstawowym leczeniem AN jest leczenie psychoterapeutyczne. Jednakże w sytuacjach znacznego pogorszenia stanu somatycznego związanego z powikłaniem spadków wagi wymagane jest leczenie szpitalne. W ostrych stanach somatycznych odpowiednie oddziały internistyczne lub OIOM’y, w innych przypadkach – oddziały psychiatryczne.


J.T.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Skąd biorą się duchy?

We współczesnym świecie naukowym zjawiska paranormalne często traktowane są po macoszemu, jednak media co chwilę donoszą o objawieniach istot nie z tego świata. Oczywiście istnieje naukowe wyjaśnienie pojawiania się „duchów”. Jak powstaje rzeczywistość w naszej głowie? Ludzki mózg jest najbardziej złożonym i tajemniczym instrumentem we wszechświecie. Problem polega na tym, że jest on całkowicie odgrodzony od otaczającego nas świata. Bezpośrednio nie docierają do niego żadne bodźce. Wszystkie informacje są najpierw przefiltrowane przez zmysły. Zmysły to tak naprawdę chemiczne i elektryczne sygnały, które kreują w nas rzeczywistość.   Na przykład zamysł wzroku: tzw. Światło widzialne – poprzez rogówkę, komórkę przednią oka, soczewkę oraz ciało szkliste – dociera do siatkówki, w której powstaje wstępny obraz przedmiotu. Jest on odwrócony do góry nogami i przygotowany do „obróbki”. W korze wzrokowej, umiejscowionej z tyłu głowy, poszczególne elementy są analizowane i sk...

Kryminalistyka

Kryminalistyka, a kryminologia   Kryminalistyka od zawsze była ściśle związana z wieloma innymi dziedzinami nauki, zwłaszcza z kryminologią. Choć nauki te często bywają mylone, przedmiotem ich badań są zupełnie inne kwestie. Jedynym wspólnym mianownikiem kryminalistyki i kryminologii jest analiza zbrodni. A jakie są różnice? Kryminalistyka to nauka mająca na celu wykrycie przestępstwa i przestępcy. Często dotyczy ona także działań profilaktycznych. Składa się z trzech czynności: wykrywczej, dowodowej i profilaktycznej. W kontekście kryminalistyki często możemy spotkać się z określeniem nauki o charakterze biologiczno-technicznym. Ponadto, w ramach kryminalistyki zawiera się osobny dział zajmujący się nauką o ofierze, czyli wiktymologia. Z kolei kryminologia to nauka czysto socjologiczna ukierunkowania na poznanie przyczyn, które sprowadzają człowieka na drogę przestępstwa. W jej ramach bada się zarówno najbliższe środowisko przestępcy, a także ogólne warunki społe...