Skąd biorą się duchy?

We współczesnym świecie naukowym zjawiska paranormalne często traktowane są po macoszemu, jednak media co chwilę donoszą o objawieniach istot nie z tego świata. Oczywiście istnieje naukowe wyjaśnienie pojawiania się „duchów”.

Jak powstaje rzeczywistość w naszej głowie?

Ludzki mózg jest najbardziej złożonym i tajemniczym instrumentem we wszechświecie. Problem polega na tym, że jest on całkowicie odgrodzony od otaczającego nas świata. Bezpośrednio nie docierają do niego żadne bodźce. Wszystkie informacje są najpierw przefiltrowane przez zmysły. Zmysły to tak naprawdę chemiczne i elektryczne sygnały, które kreują w nas rzeczywistość.  Na przykład zamysł wzroku: tzw. Światło widzialne – poprzez rogówkę, komórkę przednią oka, soczewkę oraz ciało szkliste – dociera do siatkówki, w której powstaje wstępny obraz przedmiotu. Jest on odwrócony do góry nogami i przygotowany do „obróbki”. W korze wzrokowej, umiejscowionej z tyłu głowy, poszczególne elementy są analizowane i składane w całość. Więc z czego tworzą się owe „duchy”? Nasz mózg kieruje się przede wszystkim względami ekonomicznymi, dlatego też najchętniej używa gotowych modeli rzeczywistości, utworzonych na podstawie tego co już wcześniej widział. Świat wokół nas nie zmienia się gwałtownie, dlatego schematy na co dzień nam wystarczają do prawidłowego odczytywania rzeczywistości. Bywa jednak, że  zewnętrze lub wewnętrzne czynniki zniekształcają modelowy hologram. Wtedy właśnie powstają urojenia.

  Gdzie mieszkają duchy?

U osób cierpiących na schizofrenię często pojawiają się urojenia i halucynacje. Wywołują je zaburzenia w zwojach podstawy mózgu, a także zakłócenia w komunikacji między dwoma regionami naszej „centrali”: wyspą i korą czołową. Omamy zwykle dotyczą istot pozaziemskich, chorzy zaś biorą te wewnętrzne przeżycia za rzeczywistość.

 

Wąskie postrzeganie świata

Oko ludzkie reaguje na fale elektromagnetyczne o długości nie mniejszej niż 380m (światło fioletowe) i nie większej niż 750m (światło czerwone). Obserwujemy więc świat przez niezwykle wąską szczelinę. Całe obszary rzeczywistości pozostają dla nas niewidzialne.

Kasia F